Strefy dostawy i minimalna kwota — jak ustawić opłacalny dowóz

Dostawa może być wygodnym kanałem sprzedaży, ale tylko wtedy, gdy jej zasady są dopasowane do realnych kosztów. Jedna cena dowozu dla całego miasta wygląda prosto, lecz w praktyce krótki kurs na sąsiednie osiedle i wyjazd kilka kilometrów dalej to dwa zupełnie różne koszty.

Problem pojawia się szczególnie wtedy, gdy daleki adres łączy się z małym zamówieniem. Restauracja przygotowuje jedzenie, pakuje je, wysyła kierowcę, a po zakończeniu kursu okazuje się, że koszt dostawy pochłonął dużą część marży z całego zamówienia.

Dlatego warto ustalić strefy dostawy, minimalne kwoty zamówienia i czasy realizacji zamiast stosować jedną zasadę dla każdego adresu.

Dlaczego jedna cena dostawy na całe miasto często nie działa

Załóżmy prostą sytuację. Restauracja pobiera 8 zł za dostawę niezależnie od tego, czy kierowca jedzie kilometr, czy siedem kilometrów.

W pierwszym przypadku może wrócić szybko i od razu zabrać kolejne zamówienie. W drugim kurs trwa znacznie dłużej, zużywa więcej paliwa i blokuje kierowcę na czas, w którym mógłby obsłużyć kilka bliższych adresów.

Jeżeli do tego dochodzi mała wartość zamówienia, cała transakcja może być mało opłacalna mimo dodatniej wartości sprzedaży.

Najczęstsze problemy przy jednej stawce to:

• dalekie kursy za zbyt małą kwotę,
• brak jasnej granicy zasięgu,
• spory z gośćmi o to, czy dany adres jest jeszcze obsługiwany,
• zbyt optymistyczny czas dostawy dla dalszych rejonów,
• kierowca wracający bez kolejnego zlecenia,
• brak powiązania kosztu dostawy z rzeczywistym obciążeniem.

Najpierw policz koszt pojedynczego kursu

Nie musisz mieć bardzo skomplikowanego modelu. Na początek wystarczy policzyć kilka podstawowych elementów.

Możesz uwzględnić:

• czas pracy kierowcy,
• koszt paliwa lub energii,
• opakowania związane z dostawą,
• inne koszty bezpośrednio związane z realizacją kursu.

Przykładowe wyliczenie

Załóżmy, wyłącznie dla przykładu, że jeden dalszy kurs zajmuje kierowcy 35 minut w obie strony.

Przyjmijmy przykładowo:

• koszt czasu kierowcy przypadający na kurs: 18 zł,
• paliwo: 7 zł,
• opakowania: 4 zł.

Łączny przykładowy koszt realizacji wynosi wtedy:

18 zł + 7 zł + 4 zł = 29 zł

Jeżeli gość składa zamówienie za 35 zł, łatwo zauważyć, że sama sprzedaż nie oznacza jeszcze opłacalności. Nadal trzeba pokryć koszt składników, pracy kuchni i pozostałe koszty lokalu.

To właśnie dlatego minimalna kwota zamówienia dla dalszych stref może być wyższa niż dla adresów położonych blisko restauracji.

Nie licz tylko paliwa

Jednym z częstych błędów jest sprowadzenie kosztu dostawy do paliwa. Tymczasem przy dalekim kursie największym ograniczeniem może być czas kierowcy.

Jeżeli jedna dostawa blokuje go na 40 minut, w tym czasie nie obsłuży innych adresów. Przy większym ruchu to może mieć większe znaczenie niż kilka złotych różnicy w paliwie.

Dlatego przy ustalaniu zasięgu warto patrzeć na:

• czas dojazdu w typowych godzinach,
• powrót do lokalu,
• możliwość połączenia kilku kursów,
• ruch uliczny,
• naturalne bariery, takie jak rzeka, tory czy obwodnica.

Strefy koncentryczne — najprostszy model

Najłatwiejszy sposób to utworzenie kilku okręgów wokół restauracji.

Przykładowo możesz mieć:

• strefę bliską,
• strefę średnią,
• strefę dalszą.

Każda z nich może mieć inną cenę dostawy, minimalną kwotę zamówienia i przewidywany czas realizacji.

Taki model jest prosty do zrozumienia i łatwy do utrzymania. Dobrze sprawdza się tam, gdzie układ miasta jest w miarę regularny.

Obszary na mapie — gdy promień to za mało

Promień nie zawsze odpowiada realnym warunkom dojazdu. Dwa adresy mogą znajdować się w podobnej odległości w linii prostej, ale jeden wymaga przejazdu przez most, centrum albo długi objazd.

W takiej sytuacji lepiej działa strefa narysowana bezpośrednio na mapie.

Możesz na przykład objąć dostawą:

• konkretne osiedla,
• jedną stronę rzeki,
• określoną część miasta,
• obszar ograniczony drogami lub innymi naturalnymi granicami.

To rozwiązanie pozwala lepiej odwzorować rzeczywisty czas dojazdu niż prosty okrąg.

Kody pocztowe — dobre przy czytelnych granicach rejonów

Kolejnym sposobem jest przypisanie dostawy do kodów pocztowych albo ich początków.

Może to być przydatne, jeśli obsługujesz kilka wyraźnie oddzielonych obszarów albo miejscowości wokół miasta.

Warto jednak wcześniej sprawdzić, czy układ kodów rzeczywiście odpowiada Twojej logistyce. Kod pocztowy nie zawsze idealnie odzwierciedla czas przejazdu.

Minimalna kwota powinna rosnąć wraz z kosztem obsługi strefy

Jeżeli dalsza strefa generuje większy koszt i zajmuje więcej czasu, logiczne jest ustalenie dla niej wyższego minimum.

Przykład:

Załóżmy, że dla najbliższej strefy kurs jest krótki i tani. Możesz wtedy akceptować mniejsze zamówienia. Dla dalszego obszaru ten sam próg może prowadzić do realizowania małych i nierentownych dostaw.

Nie chodzi jednak o ustawienie minimum przypadkowo. Najlepiej policzyć:

• średnią wartość zamówienia,
• koszt typowego kursu,
• food cost,
• koszt pracy,
• częstotliwość zamówień z danej strefy.

Minimalna kwota jest narzędziem do ochrony opłacalności dostawy, a nie karą dla gościa mieszkającego dalej.

Różny czas dostawy dla różnych stref

Gość mieszkający kilometr od lokalu nie powinien widzieć takiego samego czasu dostawy jak osoba mieszkająca znacznie dalej, jeśli realny dojazd jest inny.

Warto więc przypisać czas realizacji do strefy.

Przykład: w piątek o 19:00 dalsza część miasta może wymagać znacznie dłuższego przejazdu niż w środku dnia. Jeżeli system pozwala ustawić odrębne zasady, warto uwzględnić realne obciążenie.

Najgorsze jest obiecywanie zbyt krótkiego terminu tylko po to, żeby zamówienie wyglądało atrakcyjniej. Opóźnienie i telefon od zdenerwowanego gościa zwykle kosztują więcej niż uczciwa informacja od początku.

Darmowa dostawa nie musi oznaczać darmowej dostawy zawsze

Darmowy dowóz może być promocją, ale nie powinien automatycznie oznaczać, że restauracja pokrywa koszt każdego kursu niezależnie od wartości zamówienia.

Lepszym rozwiązaniem może być darmowa dostawa po przekroczeniu określonego progu.

Przykład: zamiast komunikatu „dostawa gratis”, możesz ustawić zasadę:

darmowa dostawa od określonej wartości zamówienia.

Dzięki temu promocja zachęca do większego koszyka, a nie do realizowania małych, kosztownych kursów.

Próg powinien być policzony na podstawie Twojej marży i kosztów, a nie skopiowany od konkurencji.

Zasięg dostawy pokaż przed koszykiem, nie na końcu

Gość nie powinien budować całego zamówienia tylko po to, żeby na ostatnim ekranie dowiedzieć się, że jego adres jest poza zasięgiem.

Im wcześniej może sprawdzić dostępność dostawy, tym lepiej.

Powinien szybko wiedzieć:

• czy dostarczasz pod jego adres,
• ile kosztuje dostawa,
• jakie obowiązuje minimum,
• jaki jest przewidywany czas,
• czy może zamiast dostawy wybrać odbiór osobisty.

Takie informacje warto pokazać jeszcze przed finalizacją koszyka.

Więcej o wpływie takich szczegółów na proces zakupu znajdziesz w artykule o zamówieniach online i konwersji.

Co zrobić z adresem poza zasięgiem?

Nie próbuj na siłę obsługiwać każdego adresu.

Jeżeli wyjazd w dany rejon jest nieopłacalny albo organizacyjnie trudny, lepiej jasno zakomunikować, że dostawa nie jest dostępna.

Gość może wtedy:

• wybrać odbiór osobisty,
• zmienić adres,
• zrezygnować bez budowania fałszywych oczekiwań.

To lepsze rozwiązanie niż ręczne negocjowanie przez telefon, czy „tym razem kierowca jednak pojedzie”.

Limit zamówień na godzinę chroni kuchnię i dostawy

Nawet dobrze ustawione strefy nie rozwiązują problemu, jeśli w krótkim czasie przyjmiesz więcej zamówień, niż może obsłużyć kuchnia i kierowcy.

Warto więc ustalić maksymalną liczbę zamówień przyjmowanych w danym kanale w ciągu godziny.

Przykład: jeśli w piątek między 18:00 a 19:00 kuchnia może sprawnie przygotować określoną liczbę dostaw, przyjęcie dwa razy większej liczby nie sprawi, że lokal nagle zwiększy możliwości. Zwykle oznacza to opóźnienia.

Limit może pomóc zatrzymać kolejne zamówienia zanim sytuacja stanie się nie do opanowania.

Nie wszystkie sposoby realizacji muszą wyglądać tak samo

Nie ograniczaj się tylko do dwóch etykiet: dostawa i odbiór osobisty.

W zależności od lokalu możesz potrzebować własnych sposobów realizacji, na przykład:

• odbiór z okienka,
• odbiór przy wejściu,
• zamówienie na miejscu,
• inny sposób ustalony przez restaurację.

Ważne, żeby zasady każdego kanału były dla gościa czytelne.

Jak strefy dostawy działają w Ranedo?

Strefy dostawy są dostępne we wszystkich planach Ranedo. Możesz zbudować je na kilka sposobów.

Promień od lokalu

Możesz utworzyć strefę jako okrąg wokół restauracji i ustawić promień w kilometrach. To najprostszy model dla regularnego zasięgu.

Obszar narysowany na mapie

Możesz również narysować własny obszar na mapie, na przykład wielokąt lub prostokąt. Dzięki temu da się wykluczyć rejony, które są blisko w linii prostej, ale nieopłacalne logistycznie.

Przykład: możesz objąć dostawą jedną stronę rzeki i wyłączyć drugą, jeśli wymaga długiego objazdu.

Kody pocztowe

Strefy mogą być oparte także na kodach pocztowych lub ich początkach. To przydatne, gdy obszar obsługi pokrywa się z konkretnymi rejonami kodowymi.

Każda strefa ma własne zasady

Dla każdej strefy w Ranedo możesz ustawić osobno:

• koszt dostawy,
• minimalną kwotę zamówienia,
• czas dostawy.

Możesz również ustawić koszt domyślny.

Co jeśli adres pasuje do kilku stref?

W Ranedo adres gościa jest sprawdzany automatycznie.

Jeżeli ten sam adres znajduje się w kilku strefach, system bierze pod uwagę najtańszą z pasujących stref.

Jeżeli adres nie znajduje się w żadnej aktywnej strefie, dostawa nie jest dostępna. Gość może wtedy wybrać inny sposób realizacji, na przykład odbiór osobisty.

Dzięki temu obsługa nie musi ręcznie sprawdzać mapy przy każdym zamówieniu.

Minimalna kwota i limity mogą być ustawione również dla kanału

Poza warunkami konkretnych stref możesz ustalić osobne zasady przyjmowania zamówień dla poszczególnych kanałów.

W Ranedo można określić między innymi:

• godziny przyjmowania zamówień,
• minimalną kwotę,
• limit zamówień na godzinę,
• czas realizacji.

Dzięki temu dostawa nie musi działać na tych samych zasadach co odbiór osobisty albo zamówienia na miejscu.

Plus i Pro: darmowa dostawa jako promocja

W planach Plus i Pro możesz utworzyć promocję z darmową dostawą.

Może ona działać według ustalonych przez Ciebie warunków, na przykład po przekroczeniu określonej wartości koszyka.

To pozwala używać darmowej dostawy jako narzędzia promocyjnego zamiast stałego kosztu ponoszonego przez restaurację przy każdym zamówieniu.

Ranedo nie organizuje kierowców ani zewnętrznego kuriera

Ranedo pomaga przyjąć zamówienie, sprawdzić adres i zastosować odpowiednie zasady dostawy, ale nie integruje się z firmami kurierskimi.

Dostawę organizujesz we własnym zakresie. System nie zastępuje planowania tras, zatrudniania kierowców ani zarządzania flotą.

Jeżeli rozwijasz własny kanał sprzedaży zamiast opierać się wyłącznie na pośrednikach, więcej o tym modelu przeczytasz w artykule o prowizjach portali i własnych zamówieniach online.

Jak ustawić strefy krok po kroku?

1. Policz przykładowy koszt krótkiego, średniego i dalekiego kursu.
2. Sprawdź rzeczywisty czas dojazdu w godzinach największego ruchu.
3. Zdecyduj, czy wystarczą okręgi, czy potrzebujesz własnych obszarów na mapie.
4. Ustal osobne koszty dostawy dla poszczególnych stref.
5. Podnieś minimalne zamówienie tam, gdzie kurs jest droższy.
6. Ustaw realistyczny czas dostawy.
7. Zdecyduj, co ma zobaczyć gość spoza zasięgu.
8. Dodaj limit zamówień, jeśli kuchnia lub kierowcy mają ograniczoną przepustowość.
9. Przetestuj kilka adresów przy granicy każdej strefy.
10. Po kilku tygodniach porównaj liczbę zamówień, koszty kursów i średnią wartość koszyka.

Strefy powinny wynikać z ekonomii, nie z granic administracyjnych

To, że adres znajduje się w tym samym mieście, nie oznacza, że jego obsługa kosztuje tyle samo.

Jedna dzielnica może być blisko lokalu i mieć dobry dojazd, a inna wymagać przejazdu przez zatłoczone centrum. Dlatego strefy najlepiej budować na podstawie rzeczywistego czasu i kosztu kursu.

Nie muszą też być stałe na zawsze. Jeżeli widzisz, że określony rejon generuje mało zamówień, ale blokuje kierowcę na długo, możesz zmienić koszt, minimum albo zasięg.

Sprawdź strefy dostawy w Ranedo

W Ranedo we wszystkich planach możesz tworzyć strefy dostawy jako promień od lokalu, własny obszar na mapie albo kody pocztowe, a następnie ustawić dla nich koszt, minimalne zamówienie i czas dostawy. Adres gościa jest sprawdzany automatycznie.

Sprawdź plany Ranedo albo załóż konto i skorzystaj z pierwszego miesiąca za darmo ze wszystkimi funkcjami wybranego planu.

Najczęstsze pytania

Jak ustalić minimalną kwotę zamówienia z dostawą?

Najlepiej oprzeć ją na rzeczywistym koszcie kursu, marży na zamówieniu i średniej wartości koszyka. Dalsze strefy mogą wymagać wyższego minimum niż adresy położone blisko lokalu.

Czy każda strefa może mieć inną cenę dostawy?

Tak. W Ranedo każda strefa może mieć własny koszt dostawy, minimalną kwotę zamówienia i czas realizacji.

Co jeśli adres pasuje do dwóch stref?

W Ranedo, jeśli adres znajduje się w kilku strefach, stosowana jest najtańsza z pasujących stref.

Co zobaczy gość spoza zasięgu dostawy?

Jeżeli adres nie znajduje się w żadnej aktywnej strefie, dostawa jest niedostępna. Gość może wybrać inny sposób realizacji, na przykład odbiór osobisty.

Czy Ranedo zapewnia kierowców albo integrację z firmą kurierską?

Nie. Ranedo nie integruje się z firmami kurierskimi. Dostawę organizuje restauracja we własnym zakresie, a system obsługuje zasady przyjmowania zamówień i sprawdzanie adresów.